Ψυχολογικό test: “ΠΟΣΑ ΛΑΘΗ ΒΛΕΠΕΙΣ;”

Standard
Ακούγοντας την “περί ψυχής” δήλωση του πρωθυπουργού, (και τους μετέπειτα τρόπους “διαχείρισης” της δήλωσης) είχα την έντονη επιθυμία να δημιουργήσω ένα “Ψυχολογικό Test”, σαν αυτά που εμφανίζονται κατά καιρούς σε lifestyle περιοδικά, ή στο Internet. “Tests” που, αν και στερούνται επιστημονικής υπόστασης, είναι εξαιρετικά δημοφιλή και ασκούν μία ακατανίκητη γοητεία στο κοινό, που σπεύδει να “απαντήσει”, ελπίζοντας σε μία άμεση κατανόηση της προσωπικότητας. Είτε της δικής του είτε των υπολοίπων. Κατανόηση που θα του δώσει το “προβάδισμα” στην προσπάθεια επιβίωσης μέσα στο ανελέητο κοινωνικό σύνολο.           Γενικώς, τα Tests αυτά μάλλον πλήττουν την επιστήμη της Ψυχολογίας, αλλά είναι ευφάνταστα και διασκεδαστικά και “πουλάνε”.                             Λαμβάνοντας υπ’ όψη τους “αποδέκτες” της δήλωσης, εγχώριους και μή, συγκεκριμένους ή “αόριστους” αλλά και την άρρηκτη σχέση της “πολιτικής επιβίωσης” με την “πραγματική” κυριολεκτική επιβίωση, παρουσιάζω και τη δική μου, υπεραπλουστευμένη συμμετοχή στην απαξίωση της επιστημονικότητας της Ψυχολογίας και στην εμπορικοποίηση της:
TEST: ΠΟΣΑ ΛΑΘΗ “ΒΛΕΠΕΙΣ” στα λόγια αυτά; ®                                   «Να έχουν την ευλογία να αισθάνονται καλά και να είναι ευτυχισμένοι στην ψυχή τους. Όσοι δεν είναι καλά στην ψυχή τους, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της χώρας τους, ούτε τα προβλήματα της Ευρώπης, ούτε τα προβλήματα του κόσμου ολόκληρου».                           ΑΠΑΝΤΗΣΗ:  > Κανένα  > Ένα  > Δύο  > Τρία  > 4                                   ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Αν απήντησες…                                                                 Κανένα:  Τα πνευματικά “αντανακλαστικά” σου είναι μάλλον μειωμένα.    Ένα:       Τα  πνευματικά “αντανακλαστικά” σου είναι ενεργά.                  Δύο:        Τα  πνευματικά “αντανακλαστικά” σου είναι καλά                     Τρία:       Τα  πνευματικά “αντανακλαστικά” σου είναι αξιόλογα.              Τέσσερα: Εξήγησε & Μοιράσου                                                    
Πέραν του σαρκασμού του “Test” οι εξηγήσεις μου είναι αποτέλεσμα πολύ σοβαρής σκέψης.                                                                                           ΛΑΘΟΣ 1.”Να έχουν την ευλογία να αισθάνονται καλά και να είναι ευτυχισμένοι στην ψυχή τους.”                                                                      Η ανθρώπινη “ψυχική” υγεία κλονίζεται. Η δε σύγχρονη επιστημονική αντίληψη είναι πως κλονίζεται με τρόπους παρόμοιους με τη σωματική. Και πως ο αριθμός εκείνων που πάσχουν (ή τουλάχιστον, που πλέον αναγνωρίζεται πως πάσχουν) αυξάνεται στίς σύγχρονες κοινωνίες.             Όσοι (ήδη) πάσχουν, αν δεν είναι “ευλογημένοι”, είναι καταραμένοι;       Και από ποιόν; Ερώτημα που επιβαρύνει την υπάρχουσα κατάσταση.       ΛΑΘΟΣ 2“Όσοι δεν είναι καλά στην ψυχή τους, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της χώρας τους, ούτε τα προβλήματα της Ευρώπης, ούτε τα προβλήματα του κόσμου ολόκληρου.”                         Αν ο αποδέκτης εδώ είναι ο “εκτός συνόρων”, τότε το να αποκαλείς τον “εχθρό” σου ανίκανο είναι τουλάχιστον ριψοκίνδυνο.                                   Αν πάλι αναφέρεσαι αόριστα σε όλους τους πάσχοντες (προφανώς και στους ομοεθνείς, “υψηλού κινδύνου” λόγω των εθνικών καταστάσεων που βιώνουν), υπονοείς πως, ιεραρχικά, προφανώς αδυνατούν να διαχειριστούν και τα προσωπικά τους προβλήματα, πέραν των “Ευρωπαικών” ή “παγκοσμίων”.                                                                  Άρα, εκείνοι που έχουν κλονισμένη ψυχική υγεία, είναι και καταδικασμένοι σε αδυναμία επίλυσης προβλημάτων, δηλαδή επιβίωσης.                           Τεράστια απαισιοδοξία (και μεταδιδόμενη ως ιός) για κάποιον που “έπεσε στη μαρμίτα.” Για εμψύχωση δε, ούτε λόγος.                                                Σίγουρα κανείς δεν έχει την απαίτηση ένας πολιτικός να είναι ψυχολόγος, ή ψυχίατρος. Όλοι όμως, εκείνοι με ήδη κλονισμένη ψυχική υγεία, εκείνοι που κινδυνεύουν από κλονισμό αλλά και οι “υγιείς”, έχουν (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να έχουν) την απαίτηση από τους “ηγέτες” τους να αντιλαμβάνονται πως δεν τους επιτρέπεται να παριστάνουν τον ψυχολόγο ως αρθογράφοι του Cosmopolitan, ή προσκεκλημένοι πρωινής τηλεοπτικής εκπομπής. Οι πολίτες μίας χώρας (και δή μίας που δοκιμάζεται) έχουν ανάγκη από αποτελεσματική ηγεσία και όχι τετριμμένη και άστοχη “ψυχανάλυση”.                                                                           ΛΑΘΟΣ 3. Το πολιτικό “παιχνίδι”, είναι κάθε άλλο παρά παιχνίδι.               Η πολιτική προκύπτει από την σκληρότερη, πλέον ανελέητη αντίληψη του ανθρώπου περί επιβίωσης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι κανόνες είναι συγκεκριμένοι: Είτε είσαι α) ισχυρός και επιθετικός, είτε β) αμυντικός αλλά ισχυρός, είτε γ) αδύναμος και αμυνόμενος αλλά ευέλικτος και κυρίως με επίγνωση του αν η στιγμή είναι κατάλληλη για “εξυπνάδες”.                        Όταν είσαι ηγέτης μίας χώρας που είναι δεδομένο πως δεν είναι το α) ή το β) τότε είναι επικίνδυνο να αγνοείς τα χαρακτηριστικά του γ).               Όταν στερείσαι δύναμης και δέχεσαι επίθεση σε όλα τα μέτωπα, πρέπει να αντιλαμβάνεσαι ποιά είναι η κατάλληλη στιγμή της αντεπίθεσης και εν τω μεταξύ να είσαι ευέλικτος, δηλαδή διπλωματικός.                       Οφείλεις να αντιλαμβάνεσαι έγκαιρα, πρίν εκφραστείς (απλό, για ένα πραγματικό “ηγέτη”) ποιοί σε ακούν και ποιές θα είναι οι ουσιαστικές, έστω και πιθανές, επιπτώσεις των λεγομένων σου στον λαό σου. Τις περισσότερες φορές είναι προτιμότερο να μην εκφραστείς, αλλά αν επιλέξεις να το κάνεις, ο λόγος σου πρέπει να χαρακτηρίζεται από εξόχως σοβαρά επιχειρήματα και όχι σοβαροφανείς, εκτός κλίματος αοριστολογίες, που θίγουν πρόσωπα και όχι καταστάσεις.                           Όταν ο (πολιτικός) λόγος προτρέχει της διανοίας, οι επιπτώσεις μπορεί να αποδειχθούν σοβαρότατες και το τίμημα δεν είναι προσωπικό ή πολιτικό, αλλά εθνικό.
 Το λυπηρό (και ταυτόχρονα τρομακτικό) είναι πως το πολιτικό παιχνίδι δεν είναι ποτέ αυτό που δείχνει. Αν οι δηλώσεις δεν είναι προσωπική επιλογή ενός πολιτικού, αλλά είναι και αυτές κατευθυνόμενες (είτε υπό τύπον εντολών, είτε υπό τύπον πολιτικών συμβουλών) τότε, πιθανώς, καμία “εξήγηση” και κανένας “κανόνας” δεν μας σώζει.                                 Όμως οι απαιτήσεις των πολιτών οφείλουν να μην εκλείψουν.                                                                           
Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s