Ψητα Λαχανικα με γεμιση / Broiled Veggies with a filling

Standard
combine_images
(scroll down for English)
Λατρεύω τα λαχανικά. Ωμά, είναι σαλάτα. Μαγειρευμένα, είναι κανονικό γεύμα. Όπως και να ‘ναι, είναι υπέροχα. Όταν αποφασίζω να τα μαγειρέψω, τα προτιμώ στο φούρνο ή, ακόμη καλύτερα, στη σχάρα, με κάποια γέμιση. Και δεν αναφέρομαι στα “γεμιστά”. Το να πειραματίζεσαι με τη γέμιση έχει πολύ πλάκα και το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πάντα απολαυστικό.                                                                                               Τις προάλλες, ήθελα να συμπληρώσω την ψαρόσουπα που είχε το σπιτικό μενού και σκέφτηκα πως μερικά ψητά λαχανικά θα ήταν ο τι πρέπει. Συν του ότι ήταν ευκαιρία να δοκιμάσω ένα συνοδευτικό, γεμιστό λαχανικό, κατάλληλο για ψάρι. Για την περίπτωση, το συρτάρι του ψυγείου μου μου έδωσε κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης (τέλειες για ψήσιμο) και τομάτες. Όλα μεγαλούτσικα, φυσικά.  Έκοψα το πάνω μέρος κάπως έτσι…

combine_images

Αφαίρεσα τους σπόρους (πολύ προσεκτικά για να μη σπάσουν οι πιπεριές) και “γούβωσα” τις τομάτες με ένα κουταλάκι στρογγυλό. Δεν αφαίρεσα πολύ σάρκα, καθώς αυτό, στο παρελθόν, είχε σαν αποτέλεσμα να ανοίξει η τομάτα κατά το ψήσιμο. Μόνο αρκετή για να χωρέσει μία καλή ποσότητα γέμισης. Τα “καπάκια” από τις πιπεριές και ο τι αφαίρεσα από τις τομάτες, τα έβαλα στο multi και τα κράτησα για μετά.                        Γιά τη Γέμιση, τα βασικά συστατικά, ήταν: > τυρί ΦΕΤΑ (250γρ για 6 λαχανικά) > 1 μικρή κονσέρβα ΤΟΝΟ σε νερο (όχι λάδι!), καλά στραγγισμένο. Σε ένα μπόλ, έλιωσα τη φέτα με ένα πηρούνι, πρόσθεσα τον τόνο και ανακάτεψα καλά. Και σε αυτό το σημείο, άρχισε η διασκέδαση… Πρόσθεσα 1 κ.σ. άσπρο βαλσαμικό ξύδι (ή μηλόξιδο), 1 κ.γ. μέλι, 1 κ.σ. λεμόνι, 1/2 κ.σ. καλή μουστάρδα και τον “πουρέ” από το multi, σταδιακά, όσο χρειάστηκε, για να μην γίνει η γέμιση πολύ νερουλή. (Αν σας “βγεί” πολύ νερουλή, προσθέστε λίγο ακόμη φέτα ή λίγο τριμμένη φρυγανιά). Tέλος, τα απαραίτητα Μπαχαρικά. Προτιμώ τα μείγματα και έχω πάντα μια ποικιλία στο ντουλάπι. Αυτή τη φορά επέλεξα μείγμα BBQ, Grill mix και Λεμονοπίπερο. Έβαλα τη γέμιση στο ψυγείο και ξεκίνησα το επόμενο κρίσιμο στάδιο για το Κλείσιμο των Λαχανικών. Αν τα λαχανικά δεν είναι καλά κλεισμένα, θα είναι δύσκολο να ψηθούν (σχεδόν αδύνατον στη σχάρα) χωρίς να ανοίξουν και να χαθεί η περισσότερη γέμιση. Έχω πειραματιστεί αρκετά με το συγκεκριμένο και έχω καταλήξει σε μία λύση πρακτική και πολύ νόστιμη! Θα χρειαστείτε ψωμί, (από το φούρνο) ένα μαλακό, αφράτο τύπο. Κόβετε σχετικά χοντρές φέτες. Από τη κάθε φέτα, κόβετε ένα κομμάτι ανάλογο με το άνοιγμα του λαχανικού. Το αλείφετε με λίγο ελαιόλαδο με σκόρδο και ρίγανη.                                                                                                     Γεμίζετε τα λαχανικά έως λίγο πάνω από τη μέση. (Tip: Αν οι τομάτες δεν είναι πολύ ώριμες, πασπαλίστε προηγουμένως το εσωτερικό με λίγη ζάχαρη.) Αφού γεμίσετε, βάλτε ένα κομμάτι ψωμί στο άνοιγμα (όχι σαν σφήνα, αλλά σαν καπάκι) και προσεκτικά σπρώξτε αρκετά μέσα πιέζοντας από τα πλάγια. Όσο πιο αφράτο το ψωμί, τόσο καλύτερα θα “προσαρμοστεί” στο άνοιγμα και θα το “σφραγίσει”.                         Αλείφετε με λίγο ελαιόλαδο και τα λαχανικά είναι έτοιμα για το φούρνο (σε ταψί, ασκέπαστα) ή, ακόμη καλύτερα, για τη σχάρα, αν έχετε το χρόνο, την υπομονή και την ψησταριά. (Tip: Προσπαθείστε να τοποθετήσετε τα λαχανικά όσο πιο “όρθια” γίνεται για να μην αδειάσει η γέμιση και τα ψωμάκια να παραμείνουν τραγανά!) ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ!  Και να θυμάστε: Το να πειραματίζεσαι, είναι τελικά το μυστικό για ευχάριστη σπιτική μαγειρική. Απλά, όταν το κάνετε, καλύτερα να είστε μόνοι στην κουζίνα. Η παρουσία και οι αντιδράσεις άλλων, αναπόφευκτα θα επηρεάσουν αρνητικά την φαντασία και την τολμηρότητα σας. Ας το δοκιμάσουν πρώτα. Κι αν αρέσει στην/στον σύζυγο, τα παιδιά σας, και τη πεθερά σας, ξέρετε οτι έχετε πετύχει… 
I just love vegetables.                                                                         When raw, they are salads. When cooked, they are meals.             Either way, they are delicious.                                                                 When I decide to cook them, I prefer ’em broiled or grilled. And most of them are great with a filling of some sort. Experimenting with different fillings can be great fun and the end result is rarely, if ever, disappointing.                                                                 The other day I wanted to complement the fish soup that was on the home menu, and figured that some baked vegetables would be just right. It was also yet another opportunity for me to experiment with a new filling and come up with a filled vegetable appropriate for fish.                                                             As far as vegetables are concerned, my fridge drawer “produced” on this particular occasion, sweet red peppers and tomatoes. They were a bit on the large side, naturally.                                         I cut off the top pretty much like so…
combine_imagesI removed the seeds from the peppers -very carefully, so as to not break the vegetable- and hollowed out the tomatoes with a spoon. I didn’t remove too much flesh from the tomatoes, for in the past, doing so, resulted in the tomato “opening up” during baking; just enough to make room for a decent quantity of the filling. The cut-off tops of the peppers and the inside of the tomatoes, were puréed in a blender and saved for later.             For the Filling, my basic Ingredients were: Greek “Feta” cheese, about 250gr for 6 vegetables. In my humble opinion, true “Feta” -not just any white cheese that imitates it- is one of the best cheeses in the world and simply perfect for vegetables. Still, I imagine that other types of cheeses could be used.             > small can of TUNA in water (not oil !), well drained.                      In a bowl, I mashed the Feta with a fork, added the tuna and mixed well. From this point on, the fun began…  > I added 1 tbsp white Balsamic vinegar, 1 tsp honey, 1 tbsp lemon, 1/2 tbsp quality mustard and the puréed veggie “remains” -gradually, just enough so as to avoid making the filling too watery- and I mixed again. (Tip: You don’t want your filling to be too watery, because if it is, it will start oozing out of the veggies during cooking. In case it does come out too runny, add some more cheese and/or maybe about a tsp of bread crumbs.)                       Finally, it was time to consider the appropriate, all necessary, Spices. I love spice mixes and always keep a wide variety in my cabinet. I chose BBQ mixmixed Grill  and Lemon pepper.                                                                                                    Let the filling rest in the fridge, while preparing the important final step: > Closing the veggies! Unless the veggies are well “sealed” they will be difficult to bake and nearly impossible to grill, without losing most of their filling. I’ve experimented a lot on this and have come up with a solution that is practical and very tasty! You will need bread… Preferably from the baker’s and a soft type. Cut relatively thick slices and then, depending on the size of the opening of each veggie, cut a piece off the slice (don’t remove the crust!). Brush on some olive oil and sprinkle some garlic powder (or use real garlic if you are a fan) and some oregano. Put a decent quantity of filling in each veggie, about 3/4 full. (Tip: If your tomatoes are not quite ripe, sprinkle some sugar inside, before filling). Gently insert a bread piece -like a “lid”, squeezing the edges- in the openings  until they “seal”. The softer the bread, the better it will “adjust” to the opening and the better it will seal it. Your veggies are ready to be broiled or, better yet, grilled, if you have the means and the patience! (Tip:Try to place the veggies in the pan in an upright position, to avoid any leakage of the filling and keep the bread crisp!)           ENJOY!  And remember: Experimenting, is what home cooking is all about! (Tip: When experimenting in the kitchen, do so alone. In the presence of others, your imagination and boldness are bound to be limited by a comment, a grimace or, my personal favorite, the “silent scream” look…  Have ’em try it! If your spouse, your kids or your mother in law like it, you know you’ve got a hit!          
Advertisements

Ψαροκεφτεδες / Fish balls (as in “Μeatballs”)

Standard
(scroll down for English)
Με συναρπάζει το internet.  Η “γέννηση” και εξέλιξη του, αποτελούν ένα ακόμη ιδιοφυές ανθρώπινο επίτευγμα.  Σίγουρα έχει και τα αρνητικά του.  Όπως όλα, άλλωστε. Όμως, η δυνατότητα που σου παρέχει να εξωτερικεύεις τα συναισθήματα σου αν και όταν το επιθυμείς και να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου με τόσο απίστευτη αμεσότητα και εμβέλεια, το καθιστά ένα μέσο που, εκτός των άλλων, εξυπηρετεί μία από τις σημαντικότερες, κατ’ εμέ τουλάχιστον, ανάγκες μας: Αυτή για επικοινωνία και επαφή.  Δεν θα μπώ σε συγκρίσεις με άλλες, παραδοσιακές, καλύτερες, ορθότερες, πιό “ανθρώπινες” μεθόδους επικοινωνίας και διαπροσωπικής επαφής. Απλά πιστεύω πως το internet είναι ένας εκπληκτικός, συμπληρωματικός ενδεχομένως, τρόπος να ικανοποιήσουμε τη βασική ανάγκη να μοιραζόμαστε την εμπειρία της ζωής.
Πάντα μου άρεσε να γράφω. Απολαμβάνω ιδιαίτερα το να γράφω στο internet. Η ταχύτητα της διαδικασίας είναι ο τι το σημαντικότερο για μένα, δεδομένου του “κολλήματος” που έχω με το χρόνο.                                       Τα ερεθίσματα είναι αμέτρητα. Όμως συχνά, αυτά που είναι δυσάρεστα υπερτερούν. Και κάποιες στιγμές, δεν θέλω να γράψω παρασυρμένος ή εμπνευσμένος από τα δυσάρεστα ερεθίσματα. 
Το μαγείρεμα, μία ακόμη δραστηριότητα που απολαμβάνω, είναι ένας τρόπος να απαλλάξεις, έστω και προσωρινά, το  μυαλό από τις δυσάρεστες σκέψεις και τη περισσή ομολογουμένως ασχήμια του κόσμου.  Οπότε, αντί να γράψω, συχνά μαγειρεύω. Γιατί όμως να μη γράψω γι’ αυτό που μαγείρεψα; (Εντάξει, εντάξει…  Αυτό που “μαγειρέψαμε” με τη γυναίκα μου…)  Άλλωστε, το φαγητό ενώνει τους ανθρώπους. Ανέκαθεν δημιουργούσε τις προυποθέσεις για επικοινωνία και επαφή… Kαι επειδή η αναζήτηση γεύσεων είναι διαρκής, είπα να μοιραστώ μία που πιθανώς να μην έχει τύχει να αναστατώσει τον ουρανίσκο σας.                                                                                                             Την επόμενη φορά που θα φτιάξετε ψαρόσουπα (της οποίας ένα μυστικό επιτυχίας είναι και η σωστή ποσότητα νερού) κρατήστε μία ή και δύο από τις πατάτες που χρησιμοποιήσατε, ένα δύο από τα καρότα, ένα κρεμμύδι και σάρκα από το ψάρι. Λιώστε τα λαχανικά με πηρούνι, προσθέστε τη μαδημένη και επιμελώς καθαρισμένη από κόκκαλα σάρκα του ψαριού, ψιλικομμένο μαïντανό (και άνιθο άν σας αρέσει) αλάτι (;) πιπέρι και λίγο ελαιόλαδο και ανακατέψτε τα υλικά. Το μείγμα μπορεί να “διορθωθεί” με λίγη τριμμένη φρυγανιά. Πλάθετε σε κεφτέδες (οι επίπεδοι μαγειρεύονται καλύτερα) αλευρώνετε και τηγανίζετε σε καυτό λάδι, γυρνώντας τακτικά, μέχρι να ροδίσουν. Στραγγίζετε σε χαρτί.                                                                                                   Με μαγιονέζα (κατα προτίμηση σπιτική) ή χωρίς, πρόκειται για εξαιρετικό μεζέ. Kάνουν επίσης πολύ ωραία sandwiches με μαγιονέζα, ντομάτα και μαρούλι.                                                                                                    Τα παιδιά σας θα σας συγχωρήσουν που τα αναγκάσατε να φάνε ψαρόσουπα, η γάτα σας θα σας μισήσει λόγω των μειωμένων υπολειμμάτων και εσείς θα έχετε μία παραπάνω δικαιολογία να ανοίξετε ένα ακόμη μπουκάλι.  Κάτι που επίσης βοηθάει στην απομάκρυνση άσχημων σκέψεων…
The Internet fascinates me.  Its “birth” and astonishing evolution, constitute yet another ingenious human breakthrough.                 The web does of course have its drawbacks. Like most anything. But the fact that it allows one to instantly share thoughts and emotions with the world, if and when one chooses to do so, make it a most powerful medium that serves a basic human need: That of contact and communication.  I do not intend to elaborate on comparisons with more traditional, better, more appropriate, more human methods of intra personal communication.  I just feel that the web is an amazing, perhaps supplementary way, of satisfying the need for sharing our living experience.
I’ve always liked writing.  I particularly enjoy blogging. The speed of the process is important to me, given my personal issues with time.  Stimuli for writing are abundant.  More often than not though, it seems like unpleasant stimuli outnumber pleasant ones.  When my need for writing is outweighed by my wish not to write inspired by unpleasant facts, I turn to another favorite pastime: Cooking…  Cooking is a great way to rid your mind of the unpleasant thoughts that the ugliness of this world creates.   Eventually I thought “Why not write about what I cooked?” (OK, OK… “… about what me AND my wife cooked together…”) Besides, food has always brought people closer together.  It always creates the right circumstances for communication and contact.  And since the quest for tastes is a never ending one, here’s a look at one that might not yet have tickled your palate.   If you happen to like and make fish soup – like the people of the Mediterranean – next time you do, save some of the fish and some of the vegetables you boiled in the soup; a couple of potatoes, a couple of carrots, an onion.  Mash the vegetables with a fork and mix in the fish, after thoroughly checking it for bones. Add chopped parsley (and dill if you like) salt (?) and pepper and a little olive oil, and mix.  If necessary, the mixture can be “corrected” with some breadcrumbs.  Shape into small patties, flour lightly and fry in hot olive oil, turning regularly until golden brown. Place on paper towel to remove excess oil.         With mayonnaise (preferably homemade) or without, they are very tasty. They also make great sandwiches, with mayo, lettuce and tomato.  Your kids will forgive you for making them eat fish soup, your cat will hate you for the fewer, possibly no, leftovers, and you will have one more excuse for opening another bottle.  Something which also helps your mind get rid of ugly thoughts…